Ei sjel og ei skjorta

Eg fortalte familien at eg hadde bestemt meg for å tilbringa eit år i La Paz, Bolivia frå neste haust. Om ikkje noko anna kjem i vegen fortsett eg på NLA via nett samtidig som eg jobber frivillig for Misjonsalliansen. Dei hadde nok venta seg noko i den dur. Trangen til å leva utanfor Norge har lagt i meg lenge.

Morfar glimta til med eit uttrykk eg ikkje hadde hørt før. Han sa: "Du har god anledning til dette no som du berre har ei sjel og ei skjorta". 

Eg kunne tolka dette i samme tonefall som mange tankebygningar: Eg har berre, eg har berre.... men dette reiv ned tåpelige bortskjemte klagesongar og viste seg å vera SÅ GENIALT sagt at eg etter litt undring og pådrift frå rådgivaren min vil gi bloggen nytt navn. 

Ser du for deg bokanmeldelsen?? 
"Cathrine- utstyrt med ei sjel og ei skjorta, på enkel vandring gjennom livets sump og høgfjell, mot et mål med evig trygg grunn under føtene.."

Eg liker det!! Ei sjel og ei skjorta -det fortel meg: 

• om å leva enkelt og ikkje binda seg til ting og tang
• at eg ikkje treng komplisera livet meir enn det er 
• om å vera fornøyd med det ein har i naiv tiltru til at ein blir tatt vare på
• at alt har si tid 
• at eg kan opna augene å sjå alt eg har fått for ingenting
• at eg ikkje treng gifta meg for å komma vidare i livet (!)
• at livet er ufortsigbart og det er berre greit å vera fleksibel - spennande!
• at eg har ei sjel og kan sei "Einaste i håp til Gud er mi sjel stille, mi frelse kjem frå han."

Takk morfar og alle i famen for oppbacking og kjærlighet mellom linjene!

Krise-vakkert

Noken som tydelig er glad for å komma heim att i nabolaget! Eg må sei meg enig:)

Utsikten mot Askøy er sjelden så rosa. Ein sjelden takk til forurensinga som e med på å forme den vakre disen i vågen:) Artisk stemning der den dumpa snøen ligg å flyt. Virkelig vakkert!

Baksida av bildet: No er det krisemøte i Bergen kommune. Både for å fjerne snøen, som aldri komme i så store mengder sidan 1986, og eksosteppet vi er tulla inn i for tida. (Elisabeth Johnsen er ein sikker og sliten kilde)

Mange spør seg om ikkje det er like galt kvar dag, forskjellen er berre kor kompakt og synlig det heile er? Ja til gratis buss året rundt!

Dei virkelig store krisene er ikkje fullt så vakre. La oss strekka tankane så langt at vi husker på haitianarane framover.

Klar, ferdig, 2010!!

ETTER ei godveke i Tromsøs strandkant, ei lang og god julehøgtid ilag med min kjære familie og feiring av overgangen til eit nytt år i Hardanger på hytta til fam. Haugen, har eg no slutta sofaringen og sitt atter planta i Skuteviksveiens tresetar. Fornøgd. No er det nok. No er eg klar til å retta ut kneledda å ta fatt på nye studiedagar og andre krumspring. Løye kor alle fjelltoppa, fritidsaktivitetar og deltidsstillingar ser innbydande ut nett no!


SOMMARFUGLANE har begynt å flaksa litt der inne i meg. Snart sit eg og mine 17 klassekompisar på flyet over Atlantaren til 6 vekers fordjupning i Bolivias fellesmenneskelege og særegne trekk. Omtrent på same tida blir eg tante til ei lita jenta som testar ribbeina til søstra mi om dagen. Kjem ho før eg fér? Forventingsfull, spent, motivert. Slik er ståa. 


EIN song som har vorte favoritten dei siste vekene er nr. 10 på Kråkeviks "Kvar ein dag". Salme heite den skriven av Kråkevik sjølv, med ein eineståande svensk melodi. Kråkeviks salmealbum anbefalast. Det gjeld "Annleis enn i går" også. Spotify gir deg songen i lyd. Her er refrenget. Salme heite den altså. Eg føle eg stemme i med Kong David når eg syng ut på denne: 

Berre du kan få meg te dansa

Syngja høgt om at eg e gla

Sidan får du meg og` te å stansa

Siga ned i din vidopne famn

HO Herborg kjem i frå Jondal, ikkje så langt frå Herand-bygda og hytta som husa oss i nyttårshelga. Forresten så stengde eg vegen for mor Kråkevik på butikken, storleg opptatt av å visa Ågot et praktekemplar av Manger Fiskekaker som eg har vore med å steika og pakka i seks somre av min ungdom. Ein må prioritere når ein plutselig er omgitt av kjendisar;)

Pensum-dans!

Trallalalala veka er snart over og no e det berre 14 daga SÅ flakse nordøve til mørketidas land. Gle meg VELDI te adventkos med gode venner i Tromsø. Eg spring til skulen om dagen ihåp om at tida i leseboksen går litt fortare. Samtidig vil eg bremsa - få litt meir tid - eg kjenne presset - hodepresset som sive ut i ein "to much information"-melodi der eg ser for meg heile pensum ta ein svingom på pulten. Dagdrømming heite det kanskje. Info-flukt. Ganske arti også. Prøv å sjå for deg Platon danse hip hop med Karl Marx, eller Nietczhe valse med ryggen til Søren Kirkegaard??

Menneske

Kven kan sei kven du er
Utifrå det du gjer?
Utifrå vala du tek?
Utifrå stillinga du er komen i?
Det ytre som teikna deg i forestilte bilder?

Bøygd mot bakken
Nett vakna etter det siste støtet
Ustø og tåkelagt
Kven er du?

Venene dine seier meg litt om det
Hardbarka og varmt legg dei armen rundt deg
Pakkar soveposen omkring deg
Passar på at du får i deg noko varmt

Eit menneske
Som er verd å passa på
Eit dyrebart liv

Fanga
Veit ikkje anna utveg

Jesus kom for deg
Han sitt nok her tett ved ein stad

TAKK MED TILLIT:)

Kvifor kjem det tunge tider

Angst og mørkre på min veg

Kvifor gløymer eg så ofte det eg Jesus eig i deg

Sjela mi er full av uro når eg ikkje lys kan sjå

Livet har så mange gåter, som eg ikkje kan forstå

Du som kjenner mine tankar, ser kor redd eg ofte er

La meg sjå at du er nær meg gjennom alt eg møter her

Kjære Jesus gjer meg stille

Ta meg inn til deg på ny

Herre, under dine venger finn mitt trøytte hjarta ly

Mine kvifor vil eg leggja i di naglemerkte hand

Mine augo vil eg venda heim til deg til livsens land

Du som aldri søv og slumrar

Du som vaktar dine små

Du skal også visa vegen

Der eg steg for steg skal gå

Haldis Reigstad

Kveldssol i fire-tida

Då sat vi der på Løvstakktoppen og såg utover halvøyer, odder og nes som utgjer Sotra, Askøy, Øygarden, Nordhordaland og Bydn. Milde slørskyer omfavna landskapet og gyldent lys gløda opp vissne strå. Seinhaust. Antydning til frost i bakken. Lav sol over Sandviken. Fint å kunna utnytta dei lyse timane no når det vert mørkare, sa ei klok ei på sida av meg. Skogen og fjellet og den friske lufta berre ein sykkeltur unna. Bergen er ikkje så verst.

Undra meg på :)

SNART skal vi ut å observere og intervjue personer på ulike institusjoner. Mi lovande gruppe skal få et kort kjennskap til den internasjonale kirka i byen. Trur fokuset vårt landa på noko sånt som kommunikasjon mellom kristne med ulike kulturelle trosuttrykk i menigheten. Spenning mellom kulturell identitet og kristen identitet. Spennande!!

Når eg tenke litt på dette, kunne eg tenkt meg og gjort liknande feltarbeid i menigheter rundtom som stort sett består av nordmenn. Men er det interressant? Vi har vel samme kultur, et norskt sett med uttrykksmåter, eller ka? Erfaringen seier nei. Det som hadde vore spennande var å sammenligna kommunikasjonen mellom dei kristne fra ulike nasjoner, kontra mellom norske kristne fra forskjellige lands og bygdestrøk og familier.

Det slår meg at kulturforskjellane kanskje kan vera større innad blant nordmenn.... kan kanskje kommunikasjonsproblem også vera større blant nordmenn, enn blant ei blanda nasjonalitetsgruppe med store variasjonar i mestring av språk? Variert og bådeog, det er det alltid. Men tendenser?? Fokus på einhet i Kristus, eller likhet i trusuttrykk?? Dette får meg til å undre meg og flire litt og ta fingeren i tankestilling på nasen akkurat no:)

Eksamensnykker

Illustrerer temaet eg fekk skrivekrampe av i dag: Hva er en stereotypi? Gi eksempler og drøft stereotype forestillinger om "den andre". Beklagelig nok kunne eg ikkje støtta meg på Larsons i den drøftinga :)

Lokale byger

Byen er Bergen

Heimbyen i snart 3 månader no

Noko innlegg frå meg etter flyttinga har det ikkje blitt før no. Men då har eg vel litt meir å sei også kanskje? Og kva anna vil eg starta med enn... ja du veit det nok...nettopp: VÈRET!

Eller i mine auge: UTSIKTEN :)

Dette bildet beskriv livet mitt her ganske så godt nett no. Eg gjekk å lufta hovudet her hin kvelden. Det var opplett og frisk haust i lufta. Sola skein gjennom etter ein regnfull dag og det var rett så grønt over alt til tross for at gule blad på asfalten vitna om forfall i lauvverket. Så ser eg utover Sandviken-taka og fjorden over mot Askøy. Der kjem regnet innover i ein mektig fart. Det blir både mørkare og skinnande lyst om ein annen der sola og skuren kjemper mot kvarandre. 3 minutter seinare står eg under trærne, og kunne like gjerne stått i dusjen. For ein lyd, så stille og så mektig samtidig. Herlig altså. Du ser et glimt nedenfor. Så fattig uten lyd, men dog...

Det regner mykje, ja det gjer det, så du går med leppa hengande på støvelen innimellom. Men så kjem slike oppvekkande byger og riv deg opp av sofaen så du bere må springa til du ikkje orker meir og ikkje kan skilja vatn frå svette i ansiktet...Og strålane sine gjennombrudd og menneska som popper fram frå hettene og paraplyane og blir berre så takknemlig fine!

Kvardagssteg..... som ellers kan supplerast med ... havregryn, rosiner og melk...Vårt Land og kaffikoppen....macen på fanget.... lese for å forstå korleis eg kan forstå ...veldig kjekt...og avslørande...og så oppdagar eg at det tar et liv å forstå... og eksamen er om et par veker ... uueeeee! men det går bra... avocado med salt og pepper...slakke på sofaen å godprate med goe sambuarar...gå på fjellet...trankapsler...prøve å finne fred i Salem...finn den alltid hos Jesus...fast fredagsgjest hos nrk.nett-tv... å vera søster,tante, datter, barnebarn og søskenbarn som stikk innom:)...kjøre blå fiesta... og sånn går no dagan... OG EG SKAL TIL BOLIVA ETTER JUL... og sånn går no dagan

Har du lyst å fortelja om dine vérforhold, så finn du nummeret mitt -lett:)